Narayaneeyam-23-SA

श्रीमन्नारायणीयम् – 23 ( त्रयोविंशम् दशकम् )

ॐ श्रीकृष्णाय परब्रह्मणे नम:

अथ श्रीमन्नारायणीयम् त्रयोविंशम् दशकम्

दक्षचरितम् चित्रकेतूपाख्यानम् वृत्रवध वर्णनम् मरुढुत्पत्ति वर्णनम् च

प्राचेतसस्तु भगवन्नपरो हि दक्ष-

स्त्वत्सेवनं व्यधित सर्गविवृद्धिकाम:

आविर्बभूविथ तदा लसदष्टबाहु-

स्तस्मै वरं ददिथ तां च वधूमसिक्नीम्

तस्यात्मजास्त्वयुतमीश पुनस्सहस्रं

श्रीनारदस्य वचसा तव मार्गमापु:

नैकत्रवासमृषये स मुमोच शापं

भक्तोत्तमस्त्वृषिरनुग्रहमेव मेने

षष्ट्या ततो दुहितृभि: सृजत: कुलौघान्

दौहित्रसूनुरथ तस्य स विश्वरूप:

त्वत्स्तोत्रवर्मितमजापयदिन्द्रमाजौ

देव त्वदीयमहिमा खलु सर्वजैत्र:

प्राक्शूरसेनविषये किल चित्रकेतु:

पुत्राग्रही नृपतिरङ्गिरस: प्रभावात्

लब्ध्वैकपुत्रमथ तत्र हते सपत्नी-

सङ्घैरमुह्यदवशस्तव माययासौ

तं नारदस्तु सममङ्गिरसा दयालु:

सम्प्राप्य तावदुपदर्श्य सुतस्य जीवम्

कस्यास्मि पुत्र इति तस्य गिरा विमोहं

त्यक्त्वा त्वदर्चनविधौ नृपतिं न्ययुङ्क्त

स्तोत्रं च मन्त्रमपि नारदतोऽथ लब्ध्वा

तोषाय शेषवपुषो ननु ते तपस्यन्

विद्याधराधिपतितां स हि सप्तरात्रे

लब्ध्वाप्यकुण्ठमतिरन्वभजद्भवन्तम्

तस्मै मृणालधवलेन सहस्रशीर्ष्णा

रूपेण बद्धनुतिसिद्धगणावृतेन

प्रादुर्भवन्नचिरतो नुतिभि: प्रसन्नो

दत्वाऽऽत्मतत्त्वमनुगृह्य तिरोदधाथ

त्वद्भक्तमौलिरथ सोऽपि च लक्षलक्षं

वर्षाणि हर्षुलमना भुवनेषु कामम्

सङ्गापयन् गुणगणं तव सुन्दरीभि:

सङ्गातिरेकरहितो ललितं चचार

अत्यन्तसङ्गविलयाय भवत्प्रणुन्नो

नूनं स रूप्यगिरिमाप्य महत्समाजे

निश्शङ्कमङ्ककृतवल्लभमङ्गजारिं

तं शङ्करं परिहसन्नुमयाभिशेपे

निस्सम्भ्रमस्त्वयमयाचितशापमोक्षो

वृत्रासुरत्वमुपगम्य सुरेन्द्रयोधी

भक्त्यात्मतत्त्वकथनै: समरे विचित्रं

शत्रोरपि भ्रममपास्य गत: पदं ते

अथ श्रीमन्नारायणीये त्रयोविंशम् दशकम् समाप्तम्

श्री हरये नमः रमा रमण गोविन्द गोविन्दा

श्री कृष्णार्पणमस्तु