Narayaneeyam-27-SA

श्रीमन्नारायणीयम् – 27 ( सप्तविंशम् दशकम् )

ॐ श्रीकृष्णाय परब्रह्मणे नम:

अथ श्रीमन्नारायणीयम् सप्तविंशम् दशकम्

अमृतमथने कूर्मावतार वर्णनं

दर्वासास्सुरवनिताप्तदिव्यमाल्यं

शक्राय स्वयमुपदाय तत्र भूय:

नागेन्द्रप्रतिमृदिते शशाप शक्रं

का क्षान्तिस्त्वदितरदेवतांशजानाम्

शापेन प्रथितजरेऽथ निर्जरेन्द्रे

देवेष्वप्यसुरजितेषु निष्प्रभेषु

शर्वाद्या: कमलजमेत्य सर्वदेवा

निर्वाणप्रभव समं भवन्तमापु:

ब्रह्माद्यै: स्तुतमहिमा चिरं तदानीं

प्रादुष्षन् वरद पुर: परेण धाम्ना

हे देवा दितिजकुलैर्विधाय सन्धिं

पीयूषं परिमथतेति पर्यशास्त्वम्

सन्धानं कृतवति दानवै: सुरौघे

मन्थानं नयति मदेन मन्दराद्रिम्

भ्रष्टेऽस्मिन् बदरमिवोद्वहन् खगेन्द्रे

सद्यस्त्वं विनिहितवान् पय:पयोधौ

आधाय द्रुतमथ वासुकिं वरत्रां

पाथोधौ विनिहितसर्वबीजजाले

प्रारब्धे मथनविधौ सुरासुरैस्तै-

र्व्याजात्त्वं भुजगमुखेऽकरोस्सुरारीन्

क्षुब्धाद्रौ क्षुभितजलोदरे तदानीं

दुग्धाब्धौ गुरुतरभारतो निमग्ने

देवेषु व्यथिततमेषु तत्प्रियैषी

प्राणैषी: कमठतनुं कठोरपृष्ठाम्

वज्रातिस्थिरतरकर्परेण विष्णो

विस्तारात्परिगतलक्षयोजनेन

अम्भोधे: कुहरगतेन वर्ष्मणा त्वं

निर्मग्नं क्षितिधरनाथमुन्निनेथ

उन्मग्ने झटिति तदा धराधरेन्द्रे

निर्मेथुर्दृढमिह सम्मदेन सर्वे

आविश्य द्वितयगणेऽपि सर्पराजे

वैवश्यं परिशमयन्नवीवृधस्तान्

उद्दामभ्रमणजवोन्नमद्गिरीन्द्र-

न्यस्तैकस्थिरतरहस्तपङ्कजं त्वाम्

अभ्रान्ते विधिगिरिशादय: प्रमोदा-

दुद्भ्रान्ता नुनुवुरुपात्तपुष्पवर्षा:

दैत्यौघे भुजगमुखानिलेन तप्ते

तेनैव त्रिदशकुलेऽपि किञ्चिदार्ते

कारुण्यात्तव किल देव वारिवाहा:

प्रावर्षन्नमरगणान्न दैत्यसङ्घान्

उद्भ्राम्यद्बहुतिमिनक्रचक्रवाले

तत्राब्धौ चिरमथितेऽपि निर्विकारे

एकस्त्वं करयुगकृष्टसर्पराज:

संराजन् पवनपुरेश पाहि रोगात्

अथ श्रीमन्नारायणीये सप्तविंशम् दशकम् समाप्तम्

श्री हरये नमः रमा रमण गोविन्द गोविन्दा

श्री कृष्णार्पणमस्तु