Narayaneeyam-22-SA

श्रीमन्नारायणीयम् – 22 ( द्वाविंशम् दशकम् )

ॐ श्रीकृष्णाय परब्रह्मणे नम:

अथ श्रीमन्नारायणीयम् द्वाविंशम् दशकम्

अजामिलोपाख्यानम्

अजामिलो नाम महीसुर: पुरा

चरन् विभो धर्मपथान् गृहाश्रमी

गुरोर्गिरा काननमेत्य दृष्टवान्

सुधृष्टशीलां कुलटां मदाकुलाम्

स्वत: प्रशान्तोऽपि तदाहृताशय:

स्वधर्ममुत्सृज्य तया समारमन्

अधर्मकारी दशमी भवन् पुन-

र्दधौ भवन्नामयुते सुते रतिम्

स मृत्युकाले यमराजकिङ्करान्

भयङ्करांस्त्रीनभिलक्षयन् भिया

पुरा मनाक् त्वत्स्मृतिवासनाबलात्

जुहाव नारायणनामकं सुतम्

दुराशयस्यापि तदात्वनिर्गत-

त्वदीयनामाक्षरमात्रवैभवात्

पुरोऽभिपेतुर्भवदीयपार्षदा:

चतुर्भुजा: पीतपटा मनोरमा:

अमुं च संपाश्य विकर्षतो भटान्

विमुञ्चतेत्यारुरुधुर्बलादमी

निवारितास्ते च भवज्जनैस्तदा

तदीयपापं निखिलं न्यवेदयन्

भवन्तु पापानि कथं तु निष्कृते

कृतेऽपि भो दण्डनमस्ति पण्डिता:

न निष्कृति: किं विदिता भवादृशा-

मिति प्रभो त्वत्पुरुषा बभाषिरे

श्रुतिस्मृतिभ्यां विहिता व्रतादय:

पुनन्ति पापं न लुनन्ति वासनाम्

अनन्तसेवा तु निकृन्तति द्वयी-

मिति प्रभो त्वत्पुरुषा बभाषिरे

अनेन भो जन्मसहस्रकोटिभि:

कृतेषु पापेष्वपि निष्कृति: कृता

यदग्रहीन्नाम भयाकुलो हरे-

रिति प्रभो त्वत्पुरुषा बभाषिरे

नृणामबुद्ध्यापि मुकुन्दकीर्तनं

दहत्यघौघान् महिमास्य तादृश:

यथाग्निरेधांसि यथौषधं गदा –

निति प्रभो त्वत्पुरुषा बभाषिरे

इतीरितैर्याम्यभटैरपासृते

भवद्भटानां च गणे तिरोहिते

भवत्स्मृतिं कंचन कालमाचरन्

भवत्पदं प्रापि भवद्भटैरसौ

अथ श्रीमन्नारायणीये द्वाविंशम् दशकम् समाप्तम्

श्री हरये नमः रमा रमण गोविन्द गोविन्दा

श्री कृष्णार्पणमस्तु