Narayaneeyam-29-SA

श्रीमन्नारायणीयम् – 29 ( एकोनत्रिंशम् दशकम् )

ॐ श्रीकृष्णाय परब्रह्मणे नम:

अथ श्रीमन्नारायणीयम् एकोनत्रिंशम् दशकम्

देवानाममृतोपलब्धिप्रकार वर्णनं

उद्गच्छतस्तव करादमृतं हरत्सु

दैत्येषु तानशरणाननुनीय देवान्

सद्यस्तिरोदधिथ देव भवत्प्रभावा-

दुद्यत्स्वयूथ्यकलहा दितिजा बभूवु:

श्यामां रुचाऽपि वयसाऽपि तनुं तदानीं

प्राप्तोऽसि तुङ्गकुचमण्डलभंगुरां त्वम्

पीयूषकुम्भकलहं परिमुच्य सर्वे

तृष्णाकुला: प्रतिययुस्त्वदुरोजकुम्भे

का त्वं मृगाक्षि विभजस्व सुधामिमामि-

त्यारूढरागविवशानभियाचतोऽमून्

विश्वस्यते मयि कथं कुलटाऽस्मि दैत्या

इत्यालपन्नपि सुविश्वसितानतानी:

मोदात् सुधाकलशमेषु ददत्सु सा त्वं

दुश्चेष्टितं मम सहध्वमिति ब्रुवाणा

पङ्क्तिप्रभेदविनिवेशितदेवदैत्या

लीलाविलासगतिभि: समदा: सुधां ताम्

अस्मास्वियं प्रणयिणीत्यसुरेषु तेषु

जोषं स्थितेष्वथ समाप्य सुधां सुरेषु

त्वं भक्तलोकवशगो निजरूपमेत्य

स्वर्भानुमर्धपरिपीतसुधं व्यलावी:

त्वत्त: सुधाहरणयोग्यफलं परेषु

दत्वा गते त्वयि सुरै: खलु ते व्यगृह्णन्

घोरेऽथ मूर्छति रणे बलिदैत्यमाया-

व्यामोहिते सुरगणे त्वमिहाविरासी:

त्वं कालनेमिमथ मालिमुखाञ्जघन्थ

शक्रो जघान बलिजम्भवलान् सपाकान्

शुष्कार्द्रदुष्करवधे नमुचौ च लूने

फेनेन नारदगिरा न्यरुणो रणं त्वं

योषावपुर्दनुजमोहनमाहितं ते

श्रुत्वा विलोकनकुतूहलवान् महेश:

भूतैस्समं गिरिजया च गत: पदं ते

स्तुत्वाऽब्रवीदभिमतं त्वमथो तिरोधा:

आरामसीमनि च कन्दुकघातलीला-

लोलायमाननयनां कमनीं मनोज्ञाम्

त्वामेष वीक्ष्य विगलद्वसनां मनोभू-

वेगादनङ्गरिपुरङ्ग समालिलिङ्ग

भूयोऽपि विद्रुतवतीमुपधाव्य देवो

वीर्यप्रमोक्षविकसत्परमार्थबोध:

त्वन्मानितस्तव महत्त्वमुवाच देव्यै

तत्तादृशस्त्वमव वातनिकेतनाथ

ॐ तत्सत् इति श्रीमन्नारायणीये एकोनत्रिंशम् दशकम् समाप्तम्

श्री हरये नमः रमा रमण गोविन्द गोविन्दा

श्री कृष्णार्पणमस्तु