Narayaneeyam-8-SA

श्रीमन्नारायणीयम् – 8 ( अष्टमम् दशकम् )

अथ श्रीमन्नारायणीयम् अष्टमम् दशकम्

प्रलय वर्णनं

जगत्सष्टिप्रकार वर्णनं च

एवं तावत् प्राकृतप्रक्षयान्ते

ब्राह्मे कल्पे ह्यादिमे लब्धजन्मा

ब्रह्मा भूयस्त्वत्त एवाप्य वेदान्

सृष्टिं चक्रे पूर्वकल्पोपमानाम्

सोऽयं चतुर्युगसहस्रमितान्यहानि

तावन्मिताश्च रजनीर्बहुशो निनाय

निद्रात्यसौ त्वयि निलीय समं स्वसृष्टै-

र्नैमित्तिकप्रलयमाहुरतोऽस्य रात्रिम्

अस्मादृशां पुनरहर्मुखकृत्यतुल्यां

सृष्टिं करोत्यनुदिनं स भवत्प्रसादात्

प्राग्ब्राह्मकल्पजनुषां च परायुषां तु

सुप्तप्रबोधनसमास्ति तदाऽपि सृष्टि:

पञ्चाशदब्दमधुना स्ववयोर्धरूप-

मेकं परार्धमतिवृत्य हि वर्ततेऽसौ

तत्रान्त्यरात्रिजनितान् कथयामि भूमन्

पश्चाद्दिनावतरणे च भवद्विलासान्

दिनावसानेऽथ सरोजयोनि:

सुषुप्तिकामस्त्वयि सन्निलिल्ये

जगन्ति च त्वज्जठरं समीयु-

स्तदेदमेकार्णवमास विश्वम्

तवैव वेषे फणिराजि शेषे

जलैकशेषे भुवने स्म शेषे

आनन्दसान्द्रानुभवस्वरूप:

स्वयोगनिद्रापरिमुद्रितात्मा

कालाख्यशक्तिं प्रलयावसाने

प्रबोधयेत्यादिशता किलादौ

त्वया प्रसुप्तं परिसुप्तशक्ति-

व्रजेन तत्राखिलजीवधाम्ना

चतुर्युगाणां च सहस्रमेवं

त्वयि प्रसुप्ते पुनरद्वितीये

कालाख्यशक्ति: प्रथमप्रबुद्धा

प्राबोधयत्त्वां किल विश्वनाथ

विबुध्य च त्वं जलगर्भशायिन्

विलोक्य लोकानखिलान् प्रलीनान्

तेष्वेव सूक्ष्मात्मतया निजान्त: –

स्थितेषु विश्वेषु ददाथ दृष्टिम्

ततस्त्वदीयादयि नाभिरन्ध्रा-

दुदञ्चितं किंचन दिव्यपद्मम्

निलीननिश्शेषपदार्थमाला-

संक्षेपरूपं मुकुलायमानम्

तदेतदंभोरुहकुड्मलं ते

कलेवरात् तोयपथे प्ररूढम्

बहिर्निरीतं परित: स्फुरद्भि:

स्वधामभिर्ध्वान्तमलं न्यकृन्तत्

संफुल्लपत्रे नितरां विचित्रे

तस्मिन् भवद्वीर्यधृते सरोजे

स पद्मजन्मा विधिराविरासीत्

स्वयंप्रबुद्धाखिलवेदराशि:

अस्मिन् परात्मन् ननु पाद्मकल्पे

त्वमित्थमुत्थापितपद्मयोनि:

अनन्तभूमा मम रोगराशिं

निरुन्धि वातालयवास विष्णो

ॐ तत्सत् इति श्रीमन्नारायणीये अष्टमम् दशकम् समाप्तम्

श्री हरये नमः रमा रमण गोविन्द गोविन्दा

सर्वम् श्री कृष्णार्पणमस्तु